Szkoła Aikido

Podstawowe informacje historyczne i organizacyjne na temat Aikido.

Aikido jest sztuką samoobrony, która powstała na bazie starych sztuk walki takich jak ju-jitsu, aikijitsu, kenjitsu i innych. Za jej twórcę i kodyfikatora uważa się Morihei Ueshibę. Samo słowo "Aikido" w wolnym tłumaczeniu oznacza "droga do zharmonizowania energii wewnętrznej".

Techniki Aikido opierają się na wykorzystaniu siły przeciwnika do zneutralizowania jego własnego ataku. Stosuje się zejścia z linii ataku, rzuty, dźwignie (szczególnie na małe stawy - łokcie i nadgarstki) oraz atemi waza, czyli uderzenia i uciski w punkty witalne. Często słyszy się opinię że Aikido jest sztuką jednej odpowiedzi przeciw wielu atakom i wielu odpowiedzi przeciw jednemu atakowi.

Po śmierci założyciale Aikido Morihei Ueshiby w roku 1969, w wyniku licznych nieporozumień pomiędzy najstarszymi uczniami Ueshiby, a jego spadkobiercami co do kierunków rozwoju Aikido, doszło do rozłamu i licznych podziałów. Obecne Aikido składa się z kilkunastu styli.

Właśnie ten podział oraz fakt że kolejni uczniowie O'Sensei pobierali nauki Aikido w różnych okresach życia Mistrza (Ueshiba, zmieniał i doskonalił Aikido do końca swego życia)sprawił, że metody treningu Aikido różnią się od siebie w zależności od organizacji i nauczyciela.

Prócz walki wręcz aikido zawiera elementy walki bronią, w celach ćwiczebnych używane są jo, bokken, tanto.

Najistotniejszym elementem wyróżniającym Aikido jest fakt zanegowania przez twórcę systemu, ze względów filozoficznych, jakiejkolwiek formy rywalizacji sportowej. Jedyną formą prezentacji Aikido są kursy oraz publiczne pokazy bez klasyfikowania zawodników. Zostało to na tyle dobitnie sformułowane przez założyciela Aikido, że tzw. "sportowe Aikido" , w postaci stylu Shodokan Aikido, stanowi niewielki margines światowego Aikido, a w Japonii w zasadzie  nie występuje.