Aikido

Podstawowe informacje historyczne i organizacyjne na temat Aikido.

Aikido jest sztuką samoobrony, która powstała na bazie starych sztuk walki takich jak ju-jitsu, aikijitsu, kenjitsu i innych. Za jej twórcę i kodyfikatora uważa się Morihei Ueshibę. Samo słowo "Aikido" w wolnym tłumaczeniu oznacza "droga do zharmonizowania energii wewnętrznej".

Techniki Aikido opierają się na wykorzystaniu siły przeciwnika do zneutralizowania jego własnego ataku. Stosuje się zejścia z linii ataku, rzuty, dźwignie (szczególnie na małe stawy - łokcie i nadgarstki) oraz atemi waza, czyli uderzenia i uciski w punkty witalne.
Często słyszy się opinię że Aikido jest sztuką jednej odpowiedzi przeciw wielu atakom i wielu odpowiedzi przeciw jednemu atakowi.

Po śmierci założyciela Aikido Morihei Ueshiby w roku 1969, w wyniku licznych nieporozumień pomiędzy najstarszymi uczniami Ueshiby, a jego spadkobiercami co do kierunków rozwoju Aikido, doszło do rozłamu i licznych podziałów. Obecne Aikido składa się z kilkunastu styli.

Niełatwo określić co w historii Aikido jest osobistym wkładem Morihei Ueshiby, a co zasługą jego poprzedników. Także filozoficzne podstawy aikido znajdują swoje źródła w szeregu dawniejszych koncepcji religijnych i etycznych. Niewątpliwie jednak osobisty udział Ueshiby w opracowaniu wielu nowych technik i rozwoju już istniejących, a przede wszystkim stworzeniu z nich spójnego, skodyfikowanego i oryginalnego systemu, pozwalają określać go mianem twórcy Aikido w takiej postaci w jakiej ta wyrafinowana sztuka walki uprawiana jest współcześnie.

Właśnie ten podział oraz fakt że kolejni uczniowie O'Sensei pobierali nauki Aikido w różnych okresach życia Mistrza (Ueshiba, zmieniał i doskonalił Aikido do końca swego życia)sprawił, że metody treningu Aikido różnią się od siebie w zależności od organizacji i nauczyciela.

Prócz walki wręcz aikido zawiera elementy walki bronią, w celach ćwiczebnych używane są jo, bokken, tanto.

Najistotniejszym elementem wyróżniającym Aikido jest fakt zanegowania przez twórcę systemu, ze względów filozoficznych, jakiejkolwiek formy rywalizacji sportowej. Jedyną formą prezentacji Aikido są kursy oraz publiczne pokazy bez klasyfikowania zawodników. Zostało to na tyle dobitnie sformułowane przez założyciela Aikido, że tzw. "sportowe Aikido" , w postaci stylu Shodokan Aikido, stanowi niewielki margines światowego Aikido, a w Japonii w zasadzie  nie występuje.

Wbrew obiegowej opinii, nie istnieje jedna filozofia Aikido. To, co jest, jest niezorganizowanym zbiorem tylko częściowo pokrywających się przekonań religijnych, etycznych i metafizycznych, które są mniej lub bardziej obecne wśród aikidoków, i które są przekazywane z ust do ust lub, rozproszone, znajdują się w różnych publikacjach dotyczących Aikido.

Oto niektóre przykłady:
,,Aikido nie jest sposobem na pokonanie wrogów; jest sposobem na pogodzenie się ze światem i sprawienie, aby wszyscy ludzie na świecie stali się jedną rodziną.''
,,Istotą Aikido jest rozwijanie ki [wewnętrzna siła życiowa, duch, energia umysłowa/duchowa],''
,,Aikido jest przede wszystkim drogą do osiągnięcia fizycznej i psychologicznej samodoskonałości.''
,,Ciało jest zjednoczeniem fizyczności i duchowości stworzonym przez wszechświat.'' I tak dalej.